चतुर्विंशतिस्तव:
चतुर्विंशतिस्तव:
थोस्सामि हं जिणवरे, तित्थयरे केवली अणंतजिणे। णरपवरलोयमहिए, विहुय-रयमले महप्पण्णे॥ १॥
लोयस्सुज्जोय-यरे, धम्मं तित्थंकरे जिणे वंदे
अरहंते कित्तिस्से, चउवीसं चेव केवलिणो॥ २॥
उसहमजियं च वंदे, संभव-मभिणंदणं च सुमइं च
। पउमप्पहं सुपासं, जिणं च चंदप्पहं वंदे॥ ३॥
सुविहिं च पुप्फयंतं, सीयल सेयं च वासुपुज्जं च।
विमल-मणंतं भयवं, धम्मं संतिं च वंदामि॥ ४॥
कुंथुं च जिणवरिंदं, अरं च मल्लिं च सुव्वयं च णमिं।
वंदामि रिट्ठ-णेमिं, तह पासं वड्ढमाणं च॥ ५॥
एवं मए अभित्थुआ, विहुयरयमलापहीण-जरमरणा।
चउवीसं पि जिणवरा, तित्थयरा मे पसीयंतु॥ ६॥
कित्तिय वंदिय महिया, एदे लोगोत्तमा जिणा सिद्धा।
आरोग्ग-णाण-लाहं, दिंतु समाहिं च मे बोहिं॥ ७॥
चंदेहिं णिम्मल-यरा, आइच्चेहिं अहिय-पयासंता। सायरमिव गंभीरा, सिद्धा सिद्धिं मम दिसंतु॥ ८॥
श्रीमते वर्धमानाय, नमो नमित-विद्विषे।
यज्ज्ञानान्तर्गतं भूत्वा, त्रैलोक्यं गोष्पदायते॥ १॥
समाप्त

Comments
Post a Comment